Kloster-Tagebuch von Pater Joseph Dietrich

Transkription

Praefatio

et meliorationem, nescio qua de causa, vel quo instinctu, inhi-

buerat: cum data olim mihi operis perficiendi li-

centia, maiori utique solatio ac quiete in aedificium perfectius

nunc ingressus sedisset, quam cum tumultu operariorum etc. Et

ridebam, rideoque tanto magis, quod Ipsemet Dominus Resignatus,

postquam dictam Freudenfelsii sedem occupavit, et reipsa ex-

periri coepit molestias a directione famulorum devorandas,

nec non domus ipsius incommoditates, necessario emendandas,

nisi patenti destructioni subiacere eam vellet; lignilis etiam

ac pergulorum pro custodia curruum ac utensilium, ruinosi-

tatem: cellae etiam penuariae in domo angustiam etc. publice

fateri coactus sit, pessime et imprudenter praefatas cogitationes

meas repulsas, sibique ad propriam suam mortificationem idcirco

reservatas esse: adeoque paenitentiam se desuper nunc agere de-

bere, me ex iis feliciter ad sinum Maternum et quietem cellae

feliciter evolante.

At quid moror in hisce? cur non potius ad interiora mea

respicio, qui Superiorum meorum consilia non penetro? Imo

illi, qui a Domino diriguntur, ac a Spiritus Sancti assistentia res

omnes ordinare docentur, quid imprudenter fecisse argui possunt?

Recte recte omnino ligatae sunt mihi manus in condictione

operae agrariae, in aedificiis, in omnibus: etsi ego finem pe-

netrare nesciam. Nonne igitur melius iudicium meum capti-

vo in Sanctae Obedientiae obsequium, et simpliciter ad ea me verto,

quae vocationis meae sunt? Appage igitur curae istae nu-

gatoriae, saeculares, inutiles: appage voluntas propria, quia

nunquam profuisti: appage iudicium insipiens, quod non

penetras quae hominis sunt, quanto minus ea quae Dei sunt.

Benedico te Pater, Domine caeli et terrae, qui reditum meum ad

Monasterium charissimum, misericorditer iam tertio disposuisti. Glo-

rifico te, o benedicta Misericordia Mater, quae me ad sinum

tuum Maternum (ad quem semper avide suspiravi) iterato

recipere